บทที่ 53 สลัดความอายทิ้งไป

“พริกยังไม่อยากเห็น” พริมาจงใจขยับสะโพกขึ้นลงบดเบียดกับส่วนแข็งขืนใต้กางเกงของเขา

“อื้ม...จงใจทรมานกันใช่ไหม”

“พริกไม่ใช่คนใจร้ายแบบนั้นซะหน่อย” พริมาโน้มใบหน้าลง แล้วใช้ปลายจมูกกดไปตามผิวของเขา ฝ่ามือเล็กวางไว้บนหน้าท้องแกร่ง ริมฝีปากสีแดงระเรื่ออย่างเป็นธรรมชาติแตะลงบนอกกว้าง ทำเขาขนลุกซู่ไปหมด

“พ...